Er waren nog kaarten over voor Bochum tegen Bayern München en daar waren we nog nooit geweest. En dus moesten we gaan. Uiteindelijk bleek het ook nog prima te combineren met de wedstrijd die ons eigen NAC die avond in Enschede zou spelen. Zo werd het voor de 3 Combilozen een mooie voetbalzaterdag met de nodige hoogte- en dieptepunten.



 

Stad:
Bochum. Nie gesehen. We zullen er weinig aan gemist hebben. Bochum lijkt ons een onder roetdeeltjes en CO2-uitstoot begraven stadje in het Ruhrgebied dat ligt ingeklemd tussen Essen en Dortmund met als enige culturele hoogtepunt de folklore van een vervallen kolencentrale. Typisch zo’n stad waarvan de combiloze cultuurjunkie denkt: Yes!
Enschede. Auch nie gesehen. Dat neemt niet weg dat Enschede er al iets beter vanaf komt in de wondere wereld van de stereotypen. Leuk stadje met een aardig centrum waar je jezelf alleen afvraagt aan welke kant van de grens je nu eigenlijk staat. Nadere inspectie is niettemin gewenst.

Stadion:
Het onkruid van de commerciële stadionnamen is ook bij onze oosterburen onuitroeibaar. Vandaar dat het Ruhrstadion van VfL Bochum het Ruhrstadion niet meer is maar door het leven gaat met een niet te onthouden naam van een of ander bv’tje uit de regio. So much for historisch besef. Deze domper was na binnenkomst echter zo verwerkt. Het Ruhrstadion is een knus en gezellig onderkomen, waar tweewekelijks heel gastvrije en gemoedelijke Duitsers samenkomen om hun tergend slechte elftal te zien verliezen. Achter het doel bevindt zich een grote staantribune met zo’n 5.000 plaatsen. Voor de gezelligheid laten ze daar 15.000 mensen toe met bier, vlaggen, sjaals en ander moois. Onder het kunstlicht van vier oude stadionlampen brengt dat een authentieke voetbalbeleving naar boven die je in Nederland nergens meer vind. Welkom in Duitsland: het beloofde voetballand!

De veel nieuwere en minder knussere Grolsch Veste (zonder staanplaatsen) mag er ook zijn. De thuishaven van FC Twente bewijst dat niet elk nieuw stadion zo afzichtelijk moet zijn als het oogpijnigende bouwwerk van wijlen Dirk S. We zijn benieuwd hoe de Grolsch Veste eruit ziet wanneer de hele tweede ring afgebouwd is.

Verslag:
Tamelijk last-minute besloten uw drie afgezanten weer eens een zaterdagje te vullen met bier, bradwurst, voetbal en nog veul meer vet vreten. Dik 700 kilometer leidde ons in drie etappes langs Bochum- Bayern München en twente- NAC. Dat klinkt als een uitstekende trip, en dat werd het ook.

Rit 1 leidde de drie heroïsche helden van de koffie in Breda naar een Halbliter Pils mit Bratwurst bij Bochum. Met deze op zich al benijdenswaardige combinatie in de handen, werd het allemaal nog veel mooier toen we de tribune op wandelden. De ouderwetse hutje-mutje staantribune herinnerde eraan hoe leuk voetbal in Nederland zo’n 15 jaar geleden ook was. Geen gezeik door zichzelf overwaarderende stewards en veiligheidspeople, geen regeltjes die in het leven geroepen zijn om zoveel mogelijk mensen uit het stadion te jagen, geen clubcards, geen combi’s, en zo nog even verder. Kortom: niets van dat alles wat het voetbal in Nederland zo verstierd heeft.

Op het veld deden de sterren van Bayern München (dat naar verluidt niet in Duitsland ligt, zo werd ons wijsgemaakt door het blowende echelon van de lokale aanhang) hun best gehakt te maken van de thuisploeg. Dat kostte Van Bommel en co niet al te veel moeite aangezien de elf blauwen een handje hielpen door nooit meer dan drie ballen achter elkaar naar dezelfde kleur te spelen. Na 85 doch zeer vermakelijke minuten hielden we het voor gezien: 1-5 op het bord en op naar de volgende kick-off van de dag.

Enschede dus. U begrijpt: de cultuurschok was weer compleet na terugkeer in het door supportertjepesten-verziekte Nederland. Autocombi’s, omwisselpunten, afgezonderde parkeerplaatsen, een leger stewards, dure kaarten, geen bier. Probeer al deze zaken vooral niet uit te leggen aan een Duitser, die zal braaf knikken en eens te meer de bevestiging voelen dat alle Nederlanders aan de drugs zitten.

NAC deed het overigens alleraardigst. Jelle pakte weer een strafschop, De Graaf tekende voor 0-1 maar het was allemaal niet genoeg voor de punten. Too bad.

Foto's

Op weg over de inmiddels wel bekende Ruhrschnellweg


In Duitsland houden ze wel van treinen


Onderweg naar het stadion, langs een van de vele zwarthandelaren. Maar helaas voor hen, wij hadden al kaarten.


Het Rewirpower...


...Stadion. Je moet er maar opkomen.


Bochum ist geil!


Bochum ist geil!


Van Gaal parkeerde recht voor de deur.


Buiten bij de Bochum kantine.


De wedstrijd staat op het punt van beginnen, het vak staat ramvol, dan eerst maar een Bratwurst halen!


Toch nog op tijd binnen zoals u ziet.


Zicht vanaf de Bochumer staantribune.


Niet bijzonder, maar wel een alleraardigst stadion.


Toen er nog hoop was op een goede afloop.


Het lijkt niet zo groot, maar hier zaten vandaag 30.750 mensen.


Zij bleven doorgaan, ook na de 0-5...


Er kon geen kip meer bij.


Behalve dat het bevorderlijk is voor de sfeer, heeft zo'n volle tribune nog een groot voordeel: kachels zijn niet nodig!


Bayern München had de hele korte zijde + deze hoek ter beschikking gekregen. Op de lange zijdes zaten nog vele andere groepjes rood-witten.



Dat spreekt voor zich.


Next Stop: De Grolsch Veste, die er indrukwekkkend uitziet.


Lange zijde.



Begin er maar aan!


Een leger overbodige stewards.


Combidoosje in het Twentevak dat zich onnodig druk maakte tegen een oude NAC-opa.


Penders geblesseerd. Hij kon blijven staan, maar het mocht helaas niet baten vanavond.