We moesten maar weer eens naar Engeland gaan, zo dachten enkele Combilozen. Toen de Combilozen Event Manager zich er mee ging bemoeien, was het uiteindelijk ook zo geregeld. Goedkope vlucht en een goedkoop verblijf. Geen Boomstronk, maar een mooi 4-sterren hotel.

Stad:
Londen. Zeg maar gerust metropool. Ruim 7.500.000 inwoners, dat is half Nederland! Dat er in Londen veel te zien is, weet iedereen. Het stikt er dan ook van de toeristen. Ook voor elke voetballiefhebber is het een ideale bestemming, aangezien er maarliefst 14 stadions zijn waar betaald voetbal wordt gespeeld. In Londen raak je dus nooit uitgekeken.

Stadions:
De reis op vrijdag ging langs Charlton Athletic, Millwall en Crystal Palace. The Den van Millwall is vrij saai, met 4 relatief nieuwe, identieke tribunes en open hoeken. Toch mag Millwall niet ontbreken bij iedere groundhopper vanwege de (slechte) naam van de club. De andere twee waren prachtige Engelse stadions met veel karakter. Een mix van oud en nieuw en al bijna een eeuw op dezelfde locatie, perfect dus.

Fulham beschikt over het kleinste stadion van de Premier League, maar wel het meest stijlvolle. Prachtig gelegen tussen de Thames, een park en een mooie woonwijk. De staantribunes achter de doelen hebben inmiddels plaatsgemaakt voor twee exemplaren met stoelen. Deze ‘stands’ zien er goed uit, maar lijken van dichtbij net tijdelijke tribunes. De trappen kraken en pilaren ontnemen het zicht. Lowbudget gebouwd, zullen we maar zeggen, maar toch had het wel iets.

In het gloednieuwe Emirates Stadium van Arsenal werd de tweede wedstrijd bekeken. Een ware cultuurshock, zo vlak na Fulham. Dat zal het ook nog steeds zijn voor de Arsenal fans die Highbury gewend waren. Dit stadion is zo’n beetje in alles het tegenovergestelde. Eén pluspunt: het ligt wel op een steenworp afstand van Highbury, wat momenteel wordt omgebouwd tot appartementen, dus nog steeds in dezelfde buurt. We zagen een groot en kil plein met in het midden een rond blok beton met veel glas. Daarin wordt tegenwoordig gevoetbald, het schijnt zo te moeten. Van binnen valt het echter mee. Tenminste, we hebben lelijkere nieuwe stadions gezien. Het bleek wel een echt voetbalstadion en het zag er best indrukwekkend uit vanwege de golvende dakconstructie. Drie ringen, waarvan de middelste volledig voor de sponsors is, ai! Oja… stoelen met zachte bekleding, zelfs in het uitvak!

Verslag:
Vrijdag was het om 4.00 uur vertrekken om vervolgens om 7.00 uur lokale tijd al te landen in Londen. Inderdaad, dat was lekker vroeg opstaan. Voordeel was dat we nog een hele dag over hadden, welke werd gevuld met een city- en stadiontrip en eindigde met een heuse hondenrace. Per trein bezochten we drie stadions in zuid Londen, waarbij we eindigden in de wijk Wimbledon. Tussendoor met de metro nog wat rondgereisd in het centrum. ’s-Avonds stonden we in Wimbledon Stadium met een pint op de tribune te kijken naar de greyhounds, iets typisch Engels wat we niet eerder hadden meegemaakt. Zes honden rennen in 1 minuut over de baan, dan een kwartiertje pauze en dan de volgende race. In dat kwartiertje zagen we steeds dat er heel wat ponden doorheen werden gejaagd om te gokken op de winnaar van de volgende race. Helaas hadden we zelf weinig geluk. Naarmate de avond vorderde werden de honden steeds fanatieker aangemoedigd. Totdat we te moe werden, en met een lange busrit terug naar ons luxe hotel gingen.

Dag 2 stond de wedstrijd Fulham – Stoke City op het programma. Gewoon een leuke pot voetbal in een alleraardigst stadion. Kaarten krijgen was makkelijk. We namen plaats naast het uitvak, aangezien we van de Stoke fans wel wat sfeer konden verwachten. Dat bleek ook zo te zijn en de rest van het stadion was helaas stil. Zodoende leek het op een thuiswedstrijd van Stoke. Fulham won uiteindelijk toch met 1-0 en ligt nu zelfs op koers voor Europa. Voor de wedstrijd hadden we al in een mooie tuin achter een pub gezeten, hier gingen we nu weer heen. Omdat er voetbal op tv was, bleven we binnen dit keer. Man United – Tottenham werd uiteindelijk de mooiste wedstrijd van het weekend, via 0-2 naar 5-2. De Fulham fans in de pub konden dit wel waarderen, aangezien ze nu op evenveel punten kwamen als Tottenham. Ons plan was om ’s-avonds weer naar het centrum te gaan en daar uit te gaan. Maar plannen veranderen wel eens als het gezellig is. Zo kon het gebeuren dat we aan de praat raakten met een groep dronken Fulham supporters die de pub al aardig op z’n kop hadden gezet tijdens de wedstrijd op tv. Uiteindelijk vlogen de tijd, een lading pints en de nodige zatte taferelen voorbij en was het ineens al laat. De locals zouden nog naar een club in de buurt gaan en wij besloten mee te gaan. Eten waren we vergeten, dus eerst even een vette hap en toen waren we er klaar voor. We belandden in de Walkabout, die verdacht veel leek op de gelijknamige tent in Breda. We bleven niet zo heel lang maar waren toch nog laat thuis. Tijdens de terugreis reed de metro niet meer verder en werd het wederom een lange en dolle busrit van een uur dwars door Londen. Zo zagen we nog wat van de stad en van de race-kunsten van de buschauffeurs.

Dag 3: Arsenal – Middlesbrough. De enige wedstrijd op zondag, dus hier moesten we naartoe. Eén nadeel: behoorlijk moeilijk om aan kaarten te komen, tenzij je honderden ponden neerlegt op de zwarte markt of op Marktplaats. Zo gek zijn we uiteraard niet, dus werd de oplossing gevonden door het via Middlesbrough te proberen. Dit lukte en via de nodige problemen belandden de kaarten uiteindelijk net op tijd in Breda. Op deze zondagmiddag zagen we al snel dat we niet de enige toeristen waren in het Emirates Stadium. Overal werden foto’s gemaakt en rugzakken mee naar binnen genomen. Dit was ajax in het kwadraat. Het bekende tafereel van ajax shirts op station Den Bosch en Tilburg na afloop van ajax-NAC zagen we nu zelfs tot op het vliegveld: overal Arsenal shirts. Maargoed, wij kwamen gewoon een potje voetbal kijken. Het werd een aardige pot met een voorspelbare uitslag van 2-0. Het uitvak en het Arsenal vak ernaast vormden samen het enige hoekje in het stadion waar zo nu en dan wat werd gezongen, dus wat dat betreft zaten we goed. Songs over degradatie richting ‘Boro’ werden zeer terecht beantwoord met songs over gloryhunters. Na de match smaakte de zoveelste hamburger weer goed en verliep de terugreis vlotjes. Via het hotel en een terrasje werd de bus naar het vliegveld genomen en konden we terugkijken op weer een geslaagde trip.

Foto's:

Daar zijn we dan in Londen...


... waar je altijd eerst links moet kijken! Of euh,.. was het nou rechts?!?


Waar je goed kunt eten ook.


Veel te zien in Londen...


... zelfs een reuzenrad...


...maar vooral ook stadions


Zoals The Valley, thuishaven van Charlton Athletic


Mooi stadion met gave trappen in de hoek..


27.100 plaatsen, maar volgend seizoen uitkomend in League One (het derde niveau!!)


Next stop: Millwall FC


De route naar het stadion door het bekende spoortunneltje...


...leek ons beter dan de buscombi!


The Den




Een dubieuze verzameling stickers.


Next stop: Crystal Palace FC


Selhurst Park

26.300 plaatsen, waarvan op de hoofdtribune nog wat houten stoelen!

Als je rent, stort de boel hier in elkaar.


Deze fraaie tribune zal nog wat langer meegaan.

Toen was het weer tijd voor een bietje cultuur...


...en even de toerist uithangen.


Gebouwen van de regering





's-Avonds naar Wimbledon Stadium, in gebruik voor auto- en hondenraces.


Gerrie bekijkt zijn winstkansen


De greyhounds in actie.




De bookies.


Het leek net voetbal, de rijkelui zaten hoog en droog aan het diner toe te kijken...


... en het gewone volk op de staantribune met een biertje.


Een combidoosje brengt de volgende honden naar de start.


De volgende dag naar Fulham, via een korte stop bij Chelsea...


waar alles dicht zat.


Weer op weg naar Fulham werden zowaar Combidozen gespot!


Even op de foto dus. (al had niet iedereen aandacht voor de fotograaf )


We waren nogal vroeg...


... dus eerst maar even deze fraaie beergarden aandoen.


In het stadion.


Spelers komen het veld van Graven Cottage op.


Dicht op het veld.


Rust (en carnaval?!)


En..... Benny D, de Engelse neef van Danny b!!!


Het ereterras met snorren en vrouwelijk schoon.


De kidsclub voor ons bezorgde de security een hoop werk.


Sprong in de tijd; zatte taferelen in de pub












De Walkabout, ook hier zijn onderschriften weer overbodig.....








En toen was het weer zondag! Vandaag in noordelijke richting: Arsenal


Binnen, Arsenal klaar voor de aftrap.


Ook hier konden we het gras weer ruiken


Even op de foto in het Emirates Stadium


De weinige fanatieke Arsenal aanhangers

Dit lijkt op een doelpunt. Éen van de twee vandaag.