Wedstrijd: SC Heerenveen - NAC

Datum: Vrijdag 7 tot en met zondag 9 maart 2008

Stad: Leeuwarden, Earnewald, Heerenveen. En dat in die volgorde. Goed, Leeuwarden hebben we nauwelijks gezien, maar natuurschoon hebben ze er dan weer genoeg. Net als op de Wallen in Amsterdam, komen ze samen in een donker steegje, maar het verschil is dat je in Leeuwarden niet hoeft te onderhandelen. Earnewald is een oersaai Fries dorpje met een haven, Heerenveen heeft geen haven.

Stadion: Het Abe Lenstra Stadion is toch wel één van de mooiere stadions in Nederland. Net als bij PSV wordt het stadion bevolkt door passief publiek en dat is jammer. Aan de andere kant kun je bij Heerenveen gewoon tussen het Friese volk lopen, zonder dat je daadwerkelijk gevaar loopt. Is dat een goed iets? In principe niet, het geeft namelijk de voetbalcultuur van Heerenveen goed weer: Passief schaatspubliek. Het publiek is trots op Friesland, niet op de voetbalclub. Aan de andere kant is het wel een goed iets, niets mooier dan combi-vrij een puik café uitrollen met een “goeie groep” en richting het stadion te lopen.

Verslag: “Godver, ik zit al de hele ochtend scheten en boeren te laten en niemand die er iets van zegt. Fantastisch!”. Het jaarlijks terugkerende “Combilozen-weekendje” vond dit jaar in Heerenveen en in dat weekendje zijn de omgangsvormen nu eenmaal niet normaal, maatschappelijk verantwoord of volgens de etiquette. Ontbijten met drie drankjes (koffie, melk of jus d’orange en een biertje) is geoorloofd, de polonaise lopen met een barkruk op je hoofd is de normaalste zaak van de wereld en onderhandelingen of er nog extra bier gehaald moet worden, terwijl er nog 15 kratten buiten staan is gewoon logisch.

Dit jaar dus Friesland. De event-manager van de Combilozen spreekt vele talen (zelfs de onze, zij het met een dialect) en wist een fraai huisje te huren in het pittoreske Earnewald, een dorpje op enkele kilometers van Leeuwarden. De doelstellingen bleven intact: Vrijdagavond in het huisje zuipen, zaterdag elders zuipen en zondag nog één om het af te leren. Die vrijdagavond is altijd de inkomdag: De Combilozen stromen langzaam binnen, de muziekinstallatie wordt eens getest, de spandoeken worden opgehangen, de eerste kaarten worden gelegd en de tafels worden gecontroleerd of ze bestand zijn tegen het gewicht van een gezonde Zevenbergse jongen. Dit jaar werd Beamix deel III gepresenteerd door Rogo, met daarop kneiters van hits als “oehhh, doeternietoeeee”. Net als in de Beatrix leiden dit soort ultieme klassiekers tot bizarre taferelen. De Combilozen-quiz kende dit jaar zijn tweede jaargang, waarbij Cheerio een fles Friesche Vlag koffiemelk won en Stofje de rode Willem II lantaarn. Op het moment dat er met barkrukken op het hoofd de polonaise gelopen wordt, weet je alweer dat het in principe tijd is om naar bed te gaan, maar ook dat is een ongeschreven regel op dit befaamde weekendje: Neuj! En dus bleef het nog lang onrustig in het Earnewaldse!

De zaterdag kende direct enkele zware momenten. Je bent pas bij dag één en je moet er nóg twee. Dat alleen al zorgt dan weer voor wat opwinding, want vandaag stond Heerenveen op het programma. Met een taxi-busje werd eerst naar Leeuwarden gereden. Daar wachtten we onder het genot van een, naja, je weet wel, op de trein en dat je dan Fritz Korbach tegen het lijf loopt is dan weer typisch.

In Heerenveen loop je dan via de Crackstraat, langs Famke naar het centrum, waar vrijwel alle café’s gesloten zijn. Op enkele na, waarin zich dan ook diverse NAC- én Heerenveenfans verzamelden. Dat leverde alsnog een prima sfeer op, vooral toen er iemand in het café bleek te zitten met een w2-shirtje aan. Dat is dit jaar slechts reden tot hilariteit, alhoewel het shirtje uiteraard wel uitmoest en nu als kapotte theedoek fungeert voor het café.

Met zo’n 50 man werd er vervolgens naar het stadion gestiefeld, waarbij de ongewenste bieronderbreking weer plaatsvond. Je verliest kansloos met 3-0 en, erger, je verliest kostbare tijd om bijvoorbeeld een pilsje te drinken. Met enige haast verlieten we het stadion dan ook weer, richting station Heerenveen om vervolgens weer koers te zetten naar Leeuwarden.

In Leeuwarden werd direct gezocht naar De Doelensteeg. Een steeg met een aantal kroegen, wat schijnbaar het uitgaansleven van Leeuwarden in zich had. Gekozen werd voor de Ouwe Stoep, een café á la Janssen in Breda. In de Ouwe Stoep werden weer de Combidozen van dit jaar geschoten, alsof er een blik opengetrokken werd. Godver, wat hadden sommige mooie terpen. En net zoals in Assen vorig jaar, werden we ook hier als “onze gasten uit Breda” regelmatig door de dienstdoende plaotjesdraaier omgeroepen en net als in Assen, was koning ook dit jaar weer geheel toevallig jarig. Na het nodige jolijt onderweg konden we weer met een gerust hart, met de taxi-bus, huiswaarts keren.

Het Combilozen-weekend begint een begrip te worden en dit jaar waren we voor het eerst “compleet”. Volgend jaar eens een weekendje plannen rond een wedstrijd die NAC wellicht wél kan winnen, dan kunnen we weer helemaal tevreden zijn.