|
Geschreven door Martijn
|
|
Donderdag 25 Januari 2007 23:37 |
Binnen het NAC’se heb je van die malloten rondlopen waar je ogen van verbazing uit de oogkas rollen. Goed, wij als Combilozen zijn een groepering daarin en zijn het wel gewend om als dusdanig gezien te worden. Er zijn echter van die mensen die ook voor ons het predikaat ‘kansloos’ mogen krijgen. Combilozen Don Leon en Gerrie de B. zijn er twee van. Zij besloten enkele maanden geleden om, als protest tegen de combi, van Breda naar Nijmegen te lopen en vervolgens NEC – NAC te aanschouwen. Kansloos inderdaad, en dat is precies waar wij ons in kunnen vinden.
Tijd van vertrek: 1600 uur
Stad: Het Brabantse stadje Ravenstein ligt op de grens tussen Noord-Brabant en Gelderland. De buitenwijken van het stadje doen Haagse Beemden-achtig aan, maar de kleine oude binnenstad is werkelijk schattig. Een paar oude gebouwen, een kerkje, leuke cafés en een schattige uitstraling zorgen ervoor dat Ravenstijn vanuit cultuur-historisch oogpunt een schattig stadje is. Daarnaast zijn de serveersters in De Keurvorst zijn schattig te noemen, zeer goed uitzi… ehrrr… zeer goede serveersters die hun vak verstaan
Verslag: Binnen het NAC’se heb je van die malloten rondlopen waar je ogen van verbazing uit de oogkas rollen. Goed, wij als Combilozen zijn een groepering daarin en zijn het wel gewend om als dusdanig gezien te worden. Er zijn echter van die mensen die ook voor ons het predikaat ‘kansloos’ mogen krijgen. Combilozen Don Leon en Gerrie de B. zijn er twee van. Zij besloten enkele maanden geleden om, als protest tegen de combi, van Breda naar Nijmegen te lopen en vervolgens NEC – NAC te aanschouwen. Kansloos inderdaad, en dat is precies waar wij de Combilozen zich in kunnen vinden. Dus werd vandaag even naar Ravenstein getogen om de 7 helden mentaal te steunen.
Onderweg bleek dat ‘de zeven uit Breda’ zich ten hoogte van Herpen bevonden. Hupsakee! En er werd naar het altijd pittoreske Herpen gescheurd. Dat was ook maar goed ook, want Dozer, Bolle, Robert Prins en Gerrie kwamen net het rustcafé uit om de laatste 4 kilometer naar Ravenstein te lopen. Gerrie was zo blij om Martijn te zien, dat hij zijn pijn vergat en op Martijn afsprintte om hem te omhelzen. Schrijver dezes kreeg daarentegen een flashback naar een niet al te lollig geintje dat Gerrie hem eerder dat weekend had geflikt. Uiteindelijk leidde het tot een knuffel, waarna Gerrie en consorten doorliepen. Goed, met de foute kant van de familie de B. zat het wel goed, even ons Don Leonneke checken. En dat was eerlijk gezegd te zijn schrikken. Leon zat ineen gekrompen op een stoel en had een zichtbaar zware dag achter de rug gehad. Naast blaren op zijn voet, werden er ook wat blaren op de oren ontwaard. Tja, het leven van een wanabee bekende Nederlander valt niet echt mee. Daarnaast waren de inspanning voor de schoenen van Leon ook dusdanig zwaar, dat hij ze al kapot had gelopen. Het bleek al snel dat Leon er inderdaad flink doorheen zat en de nodige steun nodig had. Dus werd snel naar Ravenstein gereden om daar wat dingen te regelen, waarna HV besloot om chauffeur voor Martijn te spelen en hem voor de laatste kilometers af te zetten bij de laatste 3 van de 7; WW, Don Leon en Slayer. Uiteindelijk lukte het de 3 om Ravenstein te bereiken en dag 3 voor de heren zat er op.
In Ravenstijn werd De Keurvorst opgezocht en al snel acclimatiseerden de lopers zich daar. Terwijl de heren lopers bijkwamen van de inspanningen, besloten HV en schrijver dezes alvast de tassen in de kamers van de lopers klaar te leggen. Na wat andere dingen werd vervolgens bij het avondmaal aangeschoven en HV besloot er op dat moment om naar huis te gaan. Buiten stond hem echter een leuke verrassing te wachten. In Ravenstein kennen ze blijkbaar ook Arnhem praktijken, want een agent wilde HV naaien door hem een boete te geven voor fout parkeren. Maar HV zou HV niet zijn en met slinkse bewoordingen wist de chauffeur van Martijn zich onderuit een bon te lullen en niet veel later stoof HV’s Japannertje Ravenstein uit.
In de tussentijd zaten de lopers en aanhang overheerlijk te eten in het gezellige De Keurvorst. Het restaurant was OK, het eten was OK, de serveersters waren OK, de gezelligheid was OK en zelfs de lokale bevolking was ook OK. Bij binnenkomst werd de groep begroet met ‘goedenavond heren’. Dus wat zeg je als beleefd iemand? Juist, je roept ‘goedenavond’ terug. Gerrie was het daar blijkbaar niet mee eens en liet welteverstaan te kennen geven dat dit soort poging-tot-grappig-gedrag niet tolereerbaar is omdat klandizie weg zou kunnen lopen. Ach, het is Gerrie maar en hij heeft wel vaker van dit soort geintjes. Blijkbaar was het Geert menens en hij ging er ook nog eens op door ook. Ok, ok… Hij heeft wel een klein beetje gelijk, dus werd beschamend naar beneden gekeken en werd er netjes, en zonder verdere onvertogen woord, verder gegeten. Tijdens het eten druppelden er nog wat mensen uit Breda binnen en al met al werd het een leuke avond in Ravenstein. Vrijdag staat voor de lopers de laatste dag op het programma en dan zitten ze in Nijmegen. Jongen, succes en veel plezier ermee!
Foto’s
.jpg) Don Leon en Robert Prins komen bij van de inspanningen
.jpg) Gerrie is in goede conditie
.jpg) Een der serveersters
.jpg) WW doet de nodige energie op
.jpg) Evenals een andere loper
.jpg) De kerk van Ravenstein
.jpg) Het Raadshuis
.jpg) De Keurvorst van buiten
.jpg) En van binnen
.jpg) Tweety probeert een andere serveerster te versieren
.jpg) De chauffeur van Martijn nipt even aan een Hertog Jan
.jpg) Don leon belt zijn mama "Ja mama, ik eet goed en zorg goed voor mezelf" 
.jpg) Gerrie deGebalkt
.jpg)
.jpg) Leon ies beetje moe
Combidoosjes
.jpg)
|